สถาปนิกมักเป็นที่รู้กันว่าใช้เวลานานมากในการตกแต่งสถานที่ของตนเองให้เสร็จสิ้น แต่ไม่ใช่กับอาร์เธอร์ เวอเรส จาก Atelier Avondzon เขาและคู่หู เคลลี่ เดสมิท ทนายความด้านองค์กร ได้ร่วมกันปรับปรุงบ้านแถวที่ทรุดโทรมในเมืองเกนต์ ซึ่งถูกปล่อยขายมานานหลายเดือนให้กลายเป็นบ้านใหม่ทั้งหมด.
คู่รักคู่นี้ทำงานอย่างหนักเป็นเวลาสามปี โดยรับงานจำนวนมากด้วยตัวเองอย่างน่าประทับใจ ไม่ว่าจะเป็นการก่ออิฐ สร้างตู้เก็บของ หรือปูกระเบื้องอ่างอาบน้ำ แต่ความสำเร็จในการสร้างบ้านหลังนี้เกิดขึ้นได้ก็เพราะมีเส้นตายที่เป็นประโยชน์ นั่นคือการมาถึงของลูกชายของพวกเขา ลู.
การปรับปรุงอพาร์ตเมนต์เก่าของพวกเขาในกรุงบรัสเซลส์ใหม่ทั้งหมด ทำให้อาร์เธอร์และเคลลี่มีความกล้าที่จะรับมือกับบ้านหลังใหม่ที่ทรุดโทรม ทั้งสองยินดีกับโอกาสในการสร้างใหม่: นอกจากการสร้างพื้นที่นั่งเล่นสไตล์ลอฟท์แล้ว พวกเขายังเปลี่ยนห้องใต้หลังคาที่พังเสียหายให้กลายเป็นชั้นสามเต็มรูปแบบ และสำหรับการปลูกต้นไม้: เคลลี่ค้นพบความหลงใหลในการทำสวนระหว่างช่วงการระบาดของโควิด และได้นำความเขียวขจีเข้ามาตกแต่งทั้งภายในและภายนอกบ้าน.
เข้าร่วมกับเราเพื่อทัวร์—และติดตามต่อไป: เราจะไปสำรวจสวนคอนเทนเนอร์และหลังคาเขียวของเคลลี่ใน Gardenista.
ภาพถ่ายโดย ทิม ฟาน เดอ เวลเด, ด้วยความอนุเคราะห์จาก อาเตลิเยร์ อาวอนด์ซอน.
ด้านบน: “มันเป็นบ้านแถวที่ไม่มีเสน่ห์เลย สร้างขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 หลังคาผุพัง” อาร์เธอร์กล่าว คู่สามีภรรยาได้อนุรักษ์ผนังอิฐเคลือบสีขาวไว้ (เลื่อนไปที่ท้ายสุดเพื่อดูด้านหน้าบ้านและห้องบางส่วนในสภาพเดิม) กระเบื้องฐานเคลือบสีเขียวเป็นแรงบันดาลใจให้ใช้สีเขียวกับหน้าต่าง ประตูโรงรถ และรางน้ำใหม่.
ด้านบน: อาร์เธอร์และรูดี้ สุนัขพันธุ์ไอริชเทอร์เรียร์ของครอบครัว ก่อนที่ทั้งคู่จะย้ายเข้ามา ไม่มีธรรมชาติให้เห็นเลย ตอนนี้มีพืชพันธุ์เติบโตทั้งในและนอกบ้าน: ที่นี่ ต้นวิสทีเรียเลื้อยพันรอบทางเข้า.
ด้านบน: ภายนอกต้องการการซ่อมแซมมากที่สุด: “เราเก็บไว้เพียงด้านหน้าถนนและโครงสร้างของพื้น” อาร์เธอร์กล่าว บันไดคอนกรีตนำไปสู่หลังคาสีเขียว.
ด้านบน: อาร์เธอร์และเคลลี่ ทั้งคู่มีอายุ 31 ปี ทำงานในบ้านหลังนี้ตลอดช่วงปีแรกๆ ของการแพร่ระบาด อาร์เธอร์ได้รับการฝึกฝนเป็นสถาปนิกวิศวกรโยธา และโครงการนี้ทำให้เขาได้รับประสบการณ์ในการก่อสร้างโดยตรง เคลลี่ค้นพบความหลงใหลในการออกแบบภูมิทัศน์.
พื้นที่นั่งเล่น/ห้องครัว
ด้านบน: ชั้นที่อยู่อาศัย—อยู่ชั้นบนจากโรงรถหนึ่งชั้น—ถูกแบ่งออกเป็นสามห้อง อาร์เธอร์เปิดพื้นที่ให้กว้างขึ้นโดยติดตั้งคานเหล็ก ผนังไม้เบิร์ชไม้อัด ซึ่งอยู่ตรงนี้ตรงหน้าบันได ปรากฏในทุกชั้น และตอนนี้มีระบบทำความร้อนใต้พื้น (และมีปั๊มความร้อนบนหลังคา) โซฟาหมอนเป็นผลงานออกแบบของ Muller Van Severin สำหรับ Kassl Editions.
ด้านบน: “เราตั้งใจให้เห็นอิฐเปลือยแต่ตกแต่งด้วยปูนฉาบบางและทาสีด้วยแปรงหยาบ” อาร์เธอร์กล่าว เพื่อรองรับหลังคาใหม่ พวกเขาต้องก่ออิฐผนังส่วนกลางที่เห็นนี้ใหม่ก่อน ซึ่งทำให้สามารถสร้างชั้นวางของบิวท์อินและตู้ครัว (ด้านล่าง) ได้.
เคลลี่พบเก้าอี้สไตล์โมเดิร์นที่ตลาดนัดมือสอง สังเกตแท่นวางต้นไม้ที่ทำจากบล็อกคอนกรีตซึ่งทำขึ้นทันที.
ด้านบน: อาร์เธอร์และเคลลี่สร้างโต๊ะรับประทานอาหารทรงกลมด้วยตนเอง สีฟ้าของโต๊ะปรากฏให้เห็นที่นี่และที่นั่น: บนโซฟาและบนเตียงของพวกเขา.
ด้านบน: แผงไม้ไม้อัดเบิร์ชยกขึ้นอยู่หน้าบันได และใกล้กับห้องครัว มีตู้เก็บของและตู้เย็น.
ด้านบน: ตู้ลวด Wire C ของ Muller Van Severin: “เป็นของชิ้นแรกที่เราซื้อหลังจากขายอพาร์ตเมนต์” อาร์เธอร์กล่าว.
ด้านบน: การออกแบบห้องครัวของอาร์เธอร์ได้รับแรงบันดาลใจจากบ้านโรเจอร์สของริชาร์ด โรเจอร์สในปี 1969 ออกแบบเป็นพิเศษโดยบอสซุยต์ บริษัทจากเบลเยียมที่เชี่ยวชาญด้านส่วนประกอบสแตนเลสสำหรับเชฟมืออาชีพ.
ด้านบน: เครื่องมือในครัวแขวนอยู่บนราวในตู้บิวท์อิน โคมไฟขาตั้งสามขาเป็นรุ่น Luminator Floor Lamp ปี 1954 ออกแบบโดย Achille และ Pier Giacomo Castiglioni ซึ่งยังคงผลิตโดย Flos.
ด้านบน: เตา, ไมโครเวฟ, และเครื่องล้างจานถูกติดตั้งไว้ในด้านที่ซ่อนอยู่ของเกาะกลางครัว.
ชั้นล่าง
ด้านบน: ทางเข้าด้านหน้าปูด้วยกระเบื้องและติดตั้งพื้นที่เก็บของแบบบิลท์อินด้วยไม้อัดเพิ่มเติม อาร์เธอร์ให้ทำประตูแบบพับเก็บได้ประหยัดพื้นที่ในห้องน้ำจากผ้าที่เหลือจากบริษัทอุปกรณ์โรงพยาบาล.
ด้านบน: ห้องนอนของคู่รักมีหน้าต่างสูงใหม่ที่สามารถมองเห็นสวนได้.
ด้านบน: ห้องมีบันไดขึ้นไปสู่ตู้เสื้อผ้า อ่างล้างหน้า และห้องอาบน้ำแคปซูล (ทำจากไม้ที่เคลือบด้วยสิ่งที่อาเธอร์อธิบายว่า “เป็นโพลีเอสเตอร์กันน้ำชนิดเดียวกับที่ใช้ในเรือแคนู”).
ชั้นบน
ด้านบน: สิ่งที่เคยเป็นห้องใต้หลังคาที่ทรุดโทรมขนาดเล็ก ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่เป็นชั้นบนสุดเต็มรูปแบบ พร้อมห้องนอนสองห้อง (ห้องหนึ่งกำลังใช้เป็นสำนักงานอยู่ในปัจจุบัน).
ด้านบน: “เราเลือกที่จะไม่ใช้ห้องโถงและทำให้ประตู ‘มองไม่เห็น’ เพื่อให้พื้นที่ตรงกลางสามารถใช้เป็นพื้นที่อยู่อาศัยที่สองและห้องเล่นได้เต็มที่” อาร์เธอร์กล่าว “โดยการหยุดผนังกั้นไว้ที่ระดับต่ำกว่าเพดาน คุณจะได้แสงสว่างในตอนเช้าและตอนเย็น”
ด้านบน: อาร์เธอร์ออกแบบและปูกระเบื้องรอบอ่างอาบน้ำชั้นบนด้วยตัวเอง โดยใช้กระเบื้องพอร์ซเลนสโตนแวร์สี่เหลี่ยมจาก Winckelmans ตู้ติดผนังทำจากอลูมิเนียมขัดเงา ออกแบบตามแบบของ Muller Van Severin.
ด้านบน: พื้นเปิดออกสู่ระเบียงที่ใช้เป็นพื้นที่รับประทานอาหารกลางแจ้ง หมอนหมากลางตารางคือ Fritz Bed จากบริษัท Approved by Fritz ในนิวยอร์ก.
แผนผังชั้น
ด้านบน: นอกเหนือจากโรงรถแล้ว ชั้นล่างยังมีพื้นที่ทางเข้า ห้องนอน ห้องน้ำ และห้องซักรีด,
ด้านบน: พื้นที่นั่งเล่นและห้องครัวตอนนี้กลายเป็นห้องใหญ่ห้องเดียวที่สามารถมองเห็นหลังคาสีเขียวที่อยู่ด้านหลังบ้านได้.
ด้านบน: ชั้นสามใหม่ได้รับการออกแบบในสไตล์ลานภายในโดยมีพื้นที่นั่งเล่น/เล่นหลักอยู่ตรงกลาง.
ก่อน
ด้านบน: บ้านหลังนี้มีอายุตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 และได้รับการปรับปรุงมาตลอดหลายปี—อาร์เธอร์กล่าวว่าอิฐเคลือบเงาบนด้านหน้าอาคารน่าจะ “เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1970” หลังคาทรงจั่วแบบมันส์ซาร์ดถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด.
ด้านบน: ภาพสภาพในขณะนั้น แร่ใยหินมีอยู่ทุกที่ รวมถึงใต้แผ่นลิโนเลียมและหลังวอลเปเปอร์.
ด้านบน: ห้องครัวที่มีพื้นที่รับประทานอาหาร.
เมื่อไม่นานมานี้ เราได้นำเสนอห้องครัว Willy Van der Meeren ปี 1951 ที่เต็มไปด้วยสีสันในกรุงบรัสเซลส์ ซึ่งได้รับการปรับปรุงใหม่อย่างยอดเยี่ยมโดย Atelier Avodzon.
บ้านที่น่าประทับใจของคู่รักหนุ่มสาวอีกคู่หนึ่ง:
บ้านหินออกแบบและสร้างเองโดยอิซัต อารันเดลล์ ในหมู่เกาะเอ็กซ์ทรีนีของสกอตแลนด์